Menu boczne

Treść strony

8.

KAROLINA KĘDZIERSKA


AKTYWNOŚĆ WYMIENIACZA SODOWO-PROTONOWEGO
ORAZ POLIMORFIZM PODJEDNOSTKI BETA 3 BIAŁKA G
U PACJENTÓW Z NADCIŚNIENIEM TĘTNICZYM PIERWOTNYM

Klinika Nefrologii, Transplantologii i Chorób Wewnętrznych Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie
al. Powstańców Wlkp. 72, 70–111 Szczecin
Kierownik: prof. dr hab. n. med. Kazimierz Ciechanowski

Streszczenie
Celem pracy była próba weryfikacji hipotezy, że polimorfizm C825T podjednostki β3 białka G może prowadzić do ujawnienia fenotypu pośredniego, jakim jest zwiększona aktywność wymieniacza sodowo-protonowego. Gdyby ta hipoteza była prawdziwa, to zwiększona wymiana sodu na proton w kanaliku proksymalnym nefronu mogłaby powodować wzrost ogólnoustrojowego ładunku sodowego oraz wolemii (komponenta objętościowa nadciśnienia tętniczego). Z drugiej strony, bezpośrednia aktywacja wymieniacza sodowo-protonowego w miocytach mięśni gładkich ścian naczyń mogłaby powodować wzrost napięcia ściany naczyniowej i z czasem przerost błony środkowej, a to mogłoby doprowadzić do zwiększenia oporu naczyniowego (komponenta oporowa nadciśnienia tętniczego). Sodowrażliwość stwierdzono u 54% pacjentów z grupy z nadciśnieniem tętniczym i 26% z grupy kontrolnej. Zaobserwowano istotnie wyższą aktywność erytrocytarnego i płytkowego NHE u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w porównaniu z grupą kontrolną. Dowiedziono, że 59% pacjentów z grupy badanej miało aktywność erytrocytarnego NHE mieszczącą się w granicach normy, a 41% pacjentów podwyższoną. Zaobserwowano także, iż 50% badanych z grupy z nadciśnieniem miało prawidłową, a druga połowa miała podwyższoną aktywność płytkowego NHE. Nie stwierdzono różnic w aktywności erytrocytarnego i płytkowego NHE pomiędzy pacjentami sodowrażliwymi i sodoopornymi w grupie badanej i kontrolnej. Udowodniono istotnie wyższą aktywność erytrocytarnego NHE u pacjentów sodowrażliwych z nadciśnieniem niż u sodowrażliwych w grupie kontrolnej. U pacjentów z grupy sodoopornej z nadciśnieniem wykazano istotnie wyższą aktywność erytrocytarnego i płytkowego NHE w porównaniu z pacjentami sodoopornymi z grupy kontrolnej. Nie zaobserwowano związku poszczególnych genotypów ani alleli polimorfizmu C825T GNB3 ze zjawiskiem sodowrażliwości. Stwierdzono, że genotyp CT+TT polimorfizmu GNB3 występował istotnie rzadziej w grupie kontrolnej niż u pacjentów z nadciśnieniem. Wykazano również istotnie częstsze występowanie allelu T u pacjentów z grupy z nadciśnieniem w porównaniu z grupą kontrolną. Nie dowiedziono wpływu genotypów polimorfizmu GNB3 ani allelu T na aktywność erytrocytarnego i płytkowego NHE, masę urodzeniową, BMI, aktywność reninową osocza, poziom aldosteronu, profil lipidowy osocza ani wydalanie moczu i elektrolitów u pacjentów z nadciśnieniem oraz w grupie kontrolnej. Na podstawie uzyskanych wyników wyciągnięto następujące wnioski: 1. Aktywność wymieniacza sodowo-protonowego w erytrocytach i trombocytach ma związek z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym. 2. Aktywność wymieniacza sodowo-protonowego w erytrocytach i trombocytach nie jest markerem sodowrażliwego ciśnienia tętniczego w warunkach diety normosodowej. 3. Genotypy CT+TT polimorfizmu C825T podjednostki β3 białka G są częstsze u pacjentów z nadciśnieniem, jednak nie mają związku ze zwiększoną aktywnością wymieniacza sodowo-protonowego w erytrocytach i trombocytach u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym. 4. Genotypy CT+TT polimorfizmu C825T podjednostki β3 białka G nie wiążą się z sodowrażliwością ciśnienia tętniczego w badanej grupie osób.


Ha s ł a : nadciśnienie tętnicze – wymieniacz sodowo-protonowy – erytrocyt – trombocyt – geny – polimorfizm – białko G.

Powrót
do góry