Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2004; 50, Suppl. 1, 100-103

HELENA ZAKRZEWSKA, MARIA BRZEZIŃSKA*, WIESŁAWA OROWICZ*, DOROTA SAMUJŁO**, ANETA WÓJCIK*, ALINA KOLANUS*

ZAWARTOŚĆ FLUORKÓW W SIERŚCI I RACICACH DZIKÓW ORAZ ZWIERZYNY
PŁOWEJ POCHODZĄCEJ Z TERENÓW POMORZA ZACHODNIEGO JAKO
BIOINDYKATOR SKAŻENIA ŚRODOWISKA NATURALNEGO

Katedra Biochemii Akademii Rolniczej w Szczecinie
ul. Słowackiego 17, 71-434 Szczecin
Kierownik: prof. dr hab. Janina Nowak
* Zakład Fizjologii Zwierząt Katedry Fizjologii Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Szczecińskiego
al. Piastów 40b, 71-691 Szczecin
Kierownik: dr hab. Maria Brzezińska prof. US
** Katedra i Zakład Biochemii i Chemii Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie
al. Powstańców Wlkp. 72, 70-111 Szczecin
Kierownik: prof. dr hab. n. med. Dariusz Chlubek

Streszczenie
Celem badania była ocena zawartości fluorków w sierści i racicach dzików i zwierzyny płowej z obszaru Pomorza Zachodniego. Zawartość fluorków zmierzono za pomocą elektrody fluoro-selektywnej Orion 96-09. Najwyższą zawartość fluorków (13,39 µg/g s.m.) stwierdzono w sierści dzików z okolic Stargardu Szczecińskiego, zaś najniższą w grupie kontrolnej dzików z okolic Pyrzyc (8,41 µg/g s.m.) i Myślibórza (6,11 µg/g s.m.). Wyciągnięto wniosek, że biomonitorowanie fluorków odkładających się w sierści i racicach może być użytecznym wskaźnikiem zanieczyszczenia środowiska naturalnego związkami fluoru.

H a s ł a: skażenie środowiska – fluorki – włosy – kopyta – dziki – zwierzyna płowa.

Powrót
do góry