Menu boczne

Treść strony

2005; 51, 1, 23-26

LESZEK M. SAGAN, MAREK B. LICKENDORF

ZNACZENIE STABILIZACJI SZYJNEJ TYLNEJ KRĘGOSŁUPA W PRZYPADKU NIESKUTECZNEJ STABILIZACJI PRZEDNIEJ

Katedra i Klinika Neurochirurgii Pomorskiej Akademii Medycznej
ul. Unii Lubelskiej 1, 71-252 Szczecin
Kierownik: prof. dr hab. n. med. Ireneusz Kojder

Streszczenie
Wstęp: W przypadkach niewydolności stabilizacji przedniej kręgosłupa szyjnego badania nad mechaniką przeprowadzone w warunkach doświadczalnych dostarczyły danych pozwalających przypuszczać zasadność stabilizacji tylnej przez masy boczne kręgów. Materiał i metody: Przedstawiono wyniki leczenia 15 chorych z zastosowaniem uzupełniającej stabilizacji tylnej. Leczeniu poddano 5 chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów kręgosłupa, 6 z dyskopatią i 3 z niestabilnością pourazową, a jeden po operacji onkologicznej. Z wyjątkiem jednego we wszystkich przypadkach uzyskano trwałą pełną stabilizację i poprawę stanu klinicznego.
Wyniki
: Przedstawiając wniosek o skuteczności tej procedury, autorzy postulują konieczność opracowania kryteriów pozwalających na ustalenie postępowania i możliwość przewidywania nieefektywności przedniej stabilizacji jako jedynej procedury w przypadkach wielopoziomowej choroby kręgosłupa szyjnego.

H a s ł a: kręgosłup szyjny – stabilizacja kręgosłupa – masy boczne kręgów szyjnych.
Powrót
do góry