Menu boczne

Treść strony

2005; 51, 1, 27-31

DAMIAN CZEPITA

WSPÓŁCZESNE MOŻLIWOŚCI ORAZ PERSPEKTYWY W LECZENIU JASKRY

Katedra i Klinika Okulistyki Pomorskiej Akademii Medycznej
al. Powstańców Wlkp. 72, 70-111 Szczecin
Kierownik: prof. dr hab. n. med. Danuta Karczewicz

Streszczenie
Wstęp: Celem pracy jest przedstawienie i omówienie współczesnych możliwości oraz perspektyw wykorzystania mechanizmów neuroprotekcyjnych w leczeniu jaskry.
Materiał i metody: Dokonano przeglądu najnowszych koncepcji na temat neuroprotekcyjnego działania leków przeciwjaskrowych.
Wyniki: Obecnie przyjmuje się, że neuroprotekcja w jaskrze polega na wykorzystywaniu mechanizmów opóźniających lub hamujących postępującą i nieodwracalną destrukcję komórek zwojowych siatkówki. Wyróżniamy dwie grupy leków przeciwjaskrowych o działaniu neuroprotekcyjnym. Leki, które posiadają pośrednie działanie neuroprotekcyjne, oraz leki, które posiadają bezpośrednie działanie neuroprotekcyjne. Lekami bardziej skutecznymi w zapobieganiu zmianom jaskrowym są leki o bezpośrednim działaniu neuroprotekcyjnym. Zaliczamy do nich betaksolol, metipranolol, brimonidynę i klonidynę. W leczeniu jaskry wykorzystywane są również podawane ogólnie blokery kanałów wapniowych.
Wnioski: Należy spodziewać się, że w przyszłości powstaną nowe, bardziej skuteczne leki przeciwjaskrowe. Prawdopodobnie w ich budowie zostaną wykorzystane mechanizmy neuroprotekcji bezpośredniej. Być może leczenie jaskry będzie opierało się wówczas na stosowaniu antagonistów receptorów NMDA, AMPA, kainowych lub metabotropowych. Lekami przeciwjaskrowymi mogą również zostać inhibitory syntazy tlenku azotu, czynniki wzrostu, neurotrofiny, gangliozydy lub antyoksydanty.

H a s ł a: jaskra – leczenie – neuroprotekcja.
Powrót
do góry