Menu boczne

Treść strony

2005; 51, 1, 33-36

DAMIAN CZEPITA, WOJCIECH GOSŁAWSKI, ARTUR MOJSA

WYSTĘPOWANIE WAD REFRAKCJI U UCZNIÓW, KTÓRZY DO DRUGIEGO ROKU ŻYCIA PRZEBYWALI W ŚWIETLE EMITOWANYM PRZEZ LAMPY ŻAROWE LUB FLUORESCENCYJNE

Katedra i Klinika Okulistyki Pomorskiej Akademii Medycznej
al. Powstańców Wlkp. 72, 70-111 Szczecin
Kierownik: prof. dr hab. n. med. Danuta Karczewicz

Streszczenie
Wstęp: Celem pracy było sprawdzenie, czy istnieje związek pomiędzy występowaniem wad wefrakcji a przebywaniem do drugiego roku życia w świetle emitowanym przez lampy żarowe lub fluorescencyjne.
Materiał i metody: Przebadano 3636 uczniów (1638 chłopców i 1998 dziewcząt w wieku od 6 do 18 roku życia, średni wiek 12,1 lat, SD 3,4). Wykonano skiaskopię po cykloplegii. Przyjęto, że krótkowzrocznością jest wada refrakcji < -0,5 D, nadwzrocznością wada refrakcji > +1,5 d, astygmatyzmem wada refrakcji > 0,5 DC. Anizometropię rozpoznawano, gdy różnica w refrakcji obu oczu była > 1,0 D. Rodzice badanych uczniów wypełniali ankietę dotyczącą oświetlenia, które było stosowane w domu przed ukończeniem przez dziecko drugiego roku życia. Dane opracowano statystycznie testem χ2, przyjmując poziom istotności p < 0,05.
Wyniki: Zaobserwowano częstsze występowania anizometropii (p < 0,02) oraz rzadsze występowanie emetropii (p < 0,05) u osób, które do drugiego roku życia spały w pomieszczeniach oświetlonych. Stwierdzono również, że światło emitowane przez lampy fluorescencyjne prowadzi do częstszego występowania astygmatyzmu (p < 0,01).

H a s ł a: lampy żarowe – lampy fluorescencyjne – wady refrakcji.
Powrót
do góry