Menu boczne

Treść strony

Badanie stężeń białek ostrej fazy u dzieci z alergicznym nieżytem nosa

IWONA STEINER, MAGDALENA SOBIESKA1, BEATA PUCHER, MICHAŁ GRZEGOROWSKI, WŁODZIMIERZ SAMBORSKI*

 

BADANIE STĘŻEŃ BIAŁEK OSTREJ FAZY U DZIECI Z ALERGICZNYM NIEŻYTEM NOSA

Klinika Otolaryngologii Dziecięcej Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego

ul. Szpitalna 27/33, 60-572 Poznań

Kierownik: prof. dr hab. n. med. Michał Grzegorowski

* Klinika Fizjoterapii, Reumatologii i Rehabilitacji Akademii Medycznej im. K. Marcinkowskiego

ul. 28 Czerwca 1956 roku 135/147, 61-545 Poznań

Kierownik: dr hab. med., prof. AM Włodzimierz Samborski

 

Streszczenie

Wstęp: Alergiczny nieżyt nosa to zapalna choroba górnych dróg oddechowych (około 15% populacji krajów rozwiniętych zgłasza objawy tej choroby), którą charakteryzuje częste kichanie, wyciek z nosa lub uczucie jego zapchania, czasami także łzawienie oczu. Jako najczęstsza choroba alergiczna, nieżyt nosa dotyczy osób z każdej grupy wiekowej. Dwukrotnie częściej występuje u chłopców niż u dziewcząt. Pierwsze objawy najczęściej pojawiają się około 10. roku życia i słabną nieco w wieku 30–40 lat. Sezonowy alergiczny nieżyt nosa jest zwykle wywoływany przez pyłki drzew, traw lub powszechnych chwastów. Z nadejściem zimna nasilenie objawów zmniejsza się. Całoroczny alergiczny nieżyt nosa wiąże się z objawami występującymi przez cały rok, a reakcja alergiczna powstaje w kontakcie z alergenami występującymi w mieszkaniu, takimi jak pióra, zarodniki pleśni, sierść i naskórek zwierząt domowych lub roztocza. Nasilenie objawów notuje się często pod wpływem alergii pokarmowej, zwykle na mleko.

Białka ostrej fazy należą do starej filogenetycznie odporności wrodzonej i znacząco przyczyniają się do utrzymania homeostazy. Zalicza się do tej kategorii około 30 różnych białek osocza. Jako wielofunkcyjne regulatory i białka efektorowe pozostają one w ścisłym związku ze wszystkimi praktycznie typami komórek i cząsteczek. W tej grupie białek można wyróżnić wiele kategorii: białka transportowe (transferyna, ceruloplazmina czy haptoglobina), czynniki krzepnięcia (fibrynogen), antyproteazy (alfa1-antytrypsyna, alfa1-antychymotrypsyna, alfa2-makroglobulina), składowe dopełniacza (C3, C4) i wiele innych o słabo poznanej funkcji, jak białko C-reaktywne (CRP), surowiczy składnik amyloidu A, kwaśna alfa1-glikoproteina (AGP) i inne.

Materiał i metody: Po uzyskaniu pisemnej zgody rodziców pobrano próbkę krwi obwodowej od grupy 32 dzieci, w wieku od 5 do 14 lat, wykazujących objawy sezonowego alergicznego nieżytu nosa, i od grupy kontrolnej: 10 zdrowych dzieci, dobranych pod względem wieku i płci. U wszystkich dzieci wykonano badanie za pomocą testów skórnych (Stallergens) na początku roku kalendarzowego. W grupie kontrolnej nie notowano żadnych reakcji dodatnich poza kontrolą (histamina). Analizowano następujące białka surowicy: CRP, AGP, alfa1-antychymotrypsynę (ACT), transferynę, ceruloplazminę (Cp), alfa1-antytrypsynę, haptoglobinę i alfa2-makroglobulinę (A2M).

Wyniki: Poziom CRP był bardzo niski, co pozwoliło wykluczyć wszelkie choroby zapalne. Stężenia AGP i ACT również nie były podwyższone, a nawet u dzieci alergicznych notowano nieznamiennie obniżone stężenia w porównaniu z kontrolami. Na podkreślenie zasługuje znamiennie niższe stężenie transferyny, a także A2M i Cp u dzieci alergicznych. Pozwala to na przypuszczenie, że nawet pod nieobecność objawów klinicznych w organizmie dzieci alergicznych występuje zakłócenie w sieci cytokinowej, co może wpływać i na metabolizm żelaza, i na procesy odpornościowe.

Wnioski: Można stwierdzić, że alergiczny nieżyt nosa powoduje zakłócenie w produkcji białek ostrej fazy, co może negatywnie wpływać na homeostazę i procesy obronne w organizmie dziecka.

H a s ł a: alergiczny nieżyt nosa − białka ostrej fazy.
Powrót
do góry