Menu boczne

Treść strony

Najądrze w doświadczalnym modelu deficytu DHT: immunolokalizacja ERα i ERß w komórkach nabłonkowych najądrza szczura. Badania in vivo i in vitro

AGNIESZKA KOLASA

 

NAJĄDRZE W DOŚWIADCZALNYM MODELU DEFICYTU DHT: IMMUNOLOKALIZACJA ERα I ERβ W KOMÓRKACH NABŁONKOWYCH NAJĄDRZA SZCZURA. BADANIA IN VIVO I IN VITRO

Katedra i Zakład Histologii i Embriologii Pomorskiej Akademii Medycznej

al. Powstańców Wlkp. 72, 70-111 Szczecin

Kierownik: dr hab. n. med. Barbara Wiszniewska

 

Streszczenie

Wstęp: Celem pracy było określenie wpływu deficytu dihydrotestosteronu (DHT) na ekspresję receptorów estrogenowych α i β (ERα, ERβ) w najądrzu szczurów w warunkach in vivo i in vitro. Poziom ekspresji receptorów estrogenowych (ERs) badano z uwagi na fakt, że męski układ płciowy oprócz kontroli androgenowej podlega również rozległej i złożonej regulacji estrogenowej na drodze aktywacji ERs, szeroko dystrybuowanych w nabłonku przewodu najądrza. Deficyt DHT wywołano podając zwierzętom per os, bądź dodając do medium hodowlanego finasteryd – steroidowy inhibitor 5α-reduktazy typu 2 (5α-red2), konwertującej testosteron (T) do dihydrotestosteronu, uważanego za główny androgen najądrza, utrzymujący i regulujący jego morfologię oraz funkcję.

Materiał i metody: Materiałem do badań były najądrza dojrzałych płciowo szczurów szczepu Wistar. Zwierzęta podzielono losowo na dwie grupy: kontrolną (K) i doświadczalną (Fin56), której podawano finasteryd przez 56 dni (czas jednej spermatogenezy) w dawce 5mg/kg masy ciała. Wypreparowane najądrza zwierząt obydwu grup posłużyły do sporządzenia skrawków histologicznych. Równolegle najądrza szczurów kontrolnych wykorzystano do badań in vitro. Wyizolowane enzymatycznie komórki nabłonkowe hodowano w pożywce Dulbecco – zmodyfikowane podłoże Eagle’a, Dulbecco’s Modified Eagle’a Medium (DMEM) w czterech układach doświadczalnych: z egzogennym testosteronem bez finasterydu (+T/-Fin); z egzogennym testosteronem i z finasterydem (+T/+Fin); bez testosteronu i bez finasterydu (-T/-Fin); bez testosteronu z finasterydem (-T/+Fin). Zarówno na skrawkach histologicznych, jak i na utrwalonych hodowlach wykonano reakcję immunohistochemiczną (immunohistochemistry reaction – IHC) techniką z wykorzystaniem kompleksu awidyny z biotyną i peroksydazy chrzanowej (avidin-biotin complex/horseradish peroxidase – ABC/HRP) w celu wykazania obecności ERα i ERβ.

Wyniki: Metodą IHC w komórkach najądrza szczurów obydwu badanych grup wykazano obecność receptorów ERα i ERβ. Zarówno w warunkach in vivo, jak i in vitro farmakologicznie wywołany deficyt DHT prowadził do zmian wzoru ekspresji ERα i ERβ w komórkach najądrza. Zmiany dotyczyły nie tylko poziomu ekspresji ERs (słabszy odczyn immunoreakcji), ale również dystrybucji ERs (z jądrowej na cytoplazmatyczną) w komórce.

Wnioski: Uzyskane wyniki pozwalają wnioskować, że wywołany finasterydem deficyt DHT moduluje ekspresję ERα i ERβ w najądrzu, co może powodować zaburzenie funkcji tego narządu.

H a s ł a: najądrze – finasteryd – receptory estrogenowe α i β.
Powrót
do góry