Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2006; 52, 3, 141-145

MONIKA TYSZKIEWICZ-BANDUR, MARIA J. SIEMIŃSKA

 

DYNAMIKA NADZIEI W CHOROBIE NOWOTWOROWEJ – PRZEGLĄD BADAŃ

Samodzielna Pracownia Psychologii i Socjologii Lekarskiej Pomorskiej Akademii Medycznej

ul. Rybacka l, 70-204 Szczecin

Kierownik: dr n. hum. Maria J. Siemińska

 

Streszczenie

Wstęp: Powszechną reakcją emocjonalną wobec choroby somatycznej, w tym także nowotworowej jest lęk, niepokój i poczucie zagrożenia. Poza emocjami o znaku ujemnym somatycznie cierpiący człowiek doznaje również emocji pozytywnych, a w odniesieniu do choroby najistotniejsze znaczenie wydaje się mieć nadzieja, która stanowi rodzaj mechanizmu samozachowawczego. Przyjmuje się, iż większe szanse wyleczenia ma ten chory, który mocno wierzy w wyzdrowienie niż taki, który nie chce już walczyć z trudnościami, jakie niesie choroba. Czasami chory sam potrafi wydobyć ze swojej psychiki siłę do walki, często jednak nie jest w stanie tego uczynić, wówczas w proces pomocy psychologicznej musi włączyć się drugi człowiek.

Celem pracy był przegląd badań dotyczących dynamiki nadziei w chorobie nowotworowej oraz możliwości podnoszenia jej poziomu.

Wnioski: Nadzieja jest obecna u pacjentów z chorobą nowotworową jako mechanizm obronny psychiki, jako źródło działań, których celem jest radzenie sobie z trudnościami wynikającymi z terapii i przebiegu choroby oraz jako energia uwalniająca odwagę przekraczania ograniczeń wynikających z choroby. W praktyce psychologicznej pomocy pacjentowi choremu onkologicznie istotne są nie tylko oddziaływania redukujące lęk, ale także sprzyjające rozwojowi nadziei.

H a s ł a: choroba nowotworowa – nadzieja – adaptacja do choroby.
Powrót
do góry