Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2006; 52, 3, 15-23

IWONA POZIOMKOWSKA-GĘSICKA

 

REAKTYWNOŚĆ OSKRZELI NA ZASTOSOWANY WZIEWNIE SALBUTAMOL W ODNIESIENIU DO POLIMORFIZMU GENU KODUJĄCEGO RECEPTOR β2-ADRENERGICZNY

Katedra i Zakład Fizjologii Pomorskiej Akademii Medycznej

al. Powstańców Wlkp. 72, 70-111 Szczecin

Kierownik: prof. dr hab. n. med. Andrzej Paradowski

 

Streszczenie

Wstęp: Celem badań było uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy u młodych mężczyzn charakteryzujących się prawidłowymi wartościami wskaźników spirometrycznych, można podając jednorazowo salbutamol w dawce 200 µg, uzyskać wzrost wartości wskaźników, wskazujący na zmianę napięcia mięśni gładkich oskrzeli oraz czy istnieje zróżnicowanie reakcji na zastosowany β2-mimetyk w zależności od polimorfizmu g.46A→G i g.79C→G genu kodującego receptor β2-adrenergiczny.

Materiał i metody: W badaniach wzięło udział 170 młodych mężczyzn, których podzielono, w zależności od stwierdzonego metodą PCR polimorfizmu genu kodującego receptor β2adrenergiczny, na grupy g.46A→G (g.46AA, g.46AG, g.46GG) i g.79C→G (g.79CC i g.79CG, g.79GG). Wartości wskaźników spirometrycznych zmierzone przed i po podaniu wziewnym salbutamolu, porównywano w obrębie grup g.46A→G oraz g.79C→G.

Wyniki: Zmiany wartości ocenianych parametrów obrazujących warunki przepływu powietrza w drogach oddechowych poza wskaźnikiem PEF nie różnicowały w istotny sposób porównywanych grup wyodrębnionych na podstawie polimorfizmu g.46A→G i g.79C→G genu kodującego β2ADR. Stwierdzono, że wzrost PEF w grupie g.46AA był istotnie większy od odnotowanego w grupie g.46GG, podobnie jak w grupie g.79CC w porównaniu do osób z genotypem g.79GC.

H a s ł a: receptor β2-adrenergiczny – polimorfizm genetyczny – spirometria – próba rozkurczowa.
Powrót
do góry