Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2006; 52, 3, 85-89

LESZEK M. SAGAN, IRENEUSZ KOJDER, ŁUKASZ MADANY, MARIA GIŻEWSKA*

 

METODA ENDOSKOPOWEGO UMIESZCZANIA DRENU KOMOROWEGO ZASTAWKI – TECHNIKA I ZASTOSOWANIE

Klinika Neurochirurgii i Neurochirurgii Dziecięcej Pomorskiej Akademii Medycznej

ul. Unii Lubelskiej 1, 71-252 Szczecin

Kierownik: prof. dr hab. n. med. Ireneusz Kojder

* Klinika Pediatrii, Endokrynologii, Diabetologii, Chorób Metabolicznych i Kardiologii Wieku Rozwojowego Pomorskiej Akademii Medycznej

ul. Unii Lubelskiej 1, 71-252 Szczecin

Kierownik: dr hab. n. med. Mieczysław Walczak

 

Streszczenie

Wstęp: Rutynowa procedura wszczepiania drenu dokomorowego zastawki jest prosta i pozwala na uzyskanie dobrego jego położenia. Jednak w przypadkach wodogłowia złożonego, anatomia układu komorowego jest znacznie zmieniona, tak że poleganie na zewnętrznych punktach topograficznych nie zapewnia osiągnięcia satysfakcjonującej pozycji drenu.

Cele pracy: 1. Ocena skuteczności klinicznej metody endoskopowego umieszczania drenu komorowego w przypadkach wodogłowia złożonego. 2. Opis techniki operacyjnej endoskopowo wspomaganego wszczepiania drenu komorowego nieopisywanej dotychczas w polskim piśmiennictwie.

Materiał i metoda: Analizie poddano grupę chorych w wieku od 2 dni do 45 lat (średnia 7 lat i 5 miesięcy). W 7 przypadkach stwierdzano wodogłowie wieloprzedziałowe, w 14 odsznurowanie komory bocznej, w 3 odsznurowanie komory czwartej, w 6 towarzyszącą wodogłowiu torbiel wewnatrzkomorową, a w 8 zakotwiczony, niedrożny dren komorowy wcześniej implantowanego układu komorowego. Procedura wykonywana była z dojścia ciemieniowego lub czołowego. Podczas endoskopowo wspomaganego umieszczania drenu w pożądanej pozycji korzystano z komercyjnie dostępnej, rozdzieranej plastykowej prowadnicy. Badanie tomografii komputerowej wykonywano w 1. dobie po operacji, a następnie 6 miesięcy po niej oraz co 12 miesięcy w trakcie kontroli ambulatoryjnej. Czas obserwacji analizowanych chorych wynosił od 1 roku do 5 lat (średnia 27 miesięcy).

W 8 przypadkach (15,78%), we wczesnym okresie pooperacyjnym doszło do niedrożności drenu komorowego. W 2 z nich niedrożność spowodowana była przemieszczeniem się drenu komorowego. W pozostałych przypadkach wywołana została przez obrośnięcie drenu przez błony wewnątrzkomorowe w wodogłowiu wieloprzedziałowym (4 przypadki) oraz przez infekcję (2 przypadki), a więc przyczyny niezwiązane z położeniem drenu. W trakcie okresu obserwacyjnego nie zanotowano zmian położenia drenu w stosunku do lokalizacji zaplanowanej śródoperacyjnie.

Dyskusja: W przypadkach wodogłowia złożonego umieszczenie drenu komorowego w optymalnej lokalizacji napotyka na znaczne trudności, a niekiedy jest wręcz niemożliwe. Dlatego też użycie endoskopu przynosi zdecydowany postęp w tym zakresie.

Wnioski: 1. Przedstawiona technika endoskopowo wspomaganego wszczepiania drenu komorowego jest stosunkowo prosta i pozwala na trwałe umieszczenie drenu w wybranym pod kontrolą wzroku miejscu. 2. Na podstawie analizowanego materiału, metoda endoskopowo wspomaganego wszczepiania drenu komorowego w przypadkach wodogłowia złożonego jawi się jako skuteczna klinicznie. Jednak w tym zakresie potrzebne są dalsze badania porównawcze na większych grupach chorych.

H a s ł a: endoskopia – dren komorowy – wodogłowie.
Powrót
do góry