Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2006; 52, Suppl. 1, 21-24

MAGDALENA GĄSSOWSKA, BARBARA DOŁĘGOWSKA, DARIUSZ CHLUBEK

 

WPŁYW JONÓW FLUORKOWYCH NA AKTYWNOŚĆ WYMIENIACZA SODOWO-PROTONOWEGO PŁYTEK KRWI – DONIESIENIE WSTĘPNE

Zakład Biochemii, Katedra Biochemii i Chemii Medycznej Pomorskiej Akademii Medycznej

al. Powstańców Wlkp. 72, 70-111 Szczecin

Kierownik: prof. dr hab. n. med. Dariusz Chlubek

 

Streszczenie

Wstęp: Wymieniacz sodowo-protonowy (NHE) jest białkiem transbłonowym, obecnym w błonach komórkowych wszystkich poznanych organizmów żywych. Działa na zasadzie antyportu, eliminując z wnętrza komórki proton z jednoczesnym wprowadzeniem na jego miejsce jonu sodowego. Jego aktywność może być modyfikowana przez różnorodne czynniki.

Celem niniejszej pracy była analiza wpływu jonu fluorkowego na działanie NHE w ludzkich płytkach krwi.

Materiał i metody: Materiał badawczy stanowiły trombocyty pozyskane z krwi zdrowych wolontariuszy, które inkubowano w roztworach fluorku sodu (NaF) o stężeniu 2,5; 5,0; 7,5 i 10 mmol/L przez 5, 10, 15 i 20 minut. Aktywność NHE w płytkach inkubowanych z NaF oznaczano metodą spektrofotometryczną i porównywano z aktywnością odnotowaną w płytkach niepoddanych działaniu fluorku sodowego.

Wnioski: Średnia aktywność NHE w niestymulowanych płytkach krwi wynosiła 5,22 ± 1,84/liczba płytek (PLTC)/min. Fluorek sodu o stężeniu 2,5 mmol/L powodował zmniejszenie aktywności NHE, która osiągnęła minimum po 10 min inkubacji. W miarę wydłużania czasu inkubacji aktywność wymieniacza powracała do wartości sprzed stymulacji, osiągając po 20 min 5,44 ± 3,97/PLTC/min. Traktowanie płytek roztworami NaF o stężeniach wyższych od 2,5 mmol/L powodowało spadek aktywności białka do wartości 4,37 ± 1,66/PLTC/min (p = 0,006235) dla stężenia 5,0 mmol/L, 4,05 ± 1,15/PLTC/min (p = 0,000253) dla stężenia 7,5 mmol/L i 4,25 ± 1,40/PLTC/min (p = 0,008891) dla stężenia 10 mmol/L.

H a s ł a: wymieniacz sodowo-protonowy – płytki krwi – fluorek sodu.
Powrót
do góry