Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2006; 52, Suppl 2, 11-16

LIDIA OSTANEK, MARCIN MILCHERT

 

CIĄŻA W CHOROBACH UKŁADOWYCH TKANKI ŁĄCZNEJ

 

Klinika Reumatologii Pomorskiej Akademii Medycznej

ul. Unii Lubelskiej 1, 71-252 Szczecin

Kierownik: dr hab. n. med. Marek Brzosko

 

Streszczenie

Poza twardziną, która częściej występuje u pacjentek po 40 r.ż., większość chorób układowych tkanki łącznej dotyczy pacjentek w okresie prokreacyjnym. Pytania dotyczące wpływu choroby na przebieg ciąży, wpływu ciąży na przebieg choroby oraz wpływu choroby na rozwój płodu pozostają ciągle otwartym, wymagającym wyjaśnienia problemem.

W miarę jak rośnie nasza wiedza na temat patogenezy chorób tkanki łącznej i mechanizmów działania różnych przeciwciał oraz ich udziału w patologii położniczej dysponujemy coraz większymi możliwościami skutecznego kontrolowania przebiegu chorób i zmniejszania odsetka niepowodzeń położniczych.

Wieloośrodkowe, prospektywne i wieloletnie obserwacje klinicze pozwoliły na weryfikację niektórych pokutujących poglądów o niekorzystnym wpływie ciąży na przebieg np. twardziny czy tocznia układowego i odwrotnie – o nieuchronnie fatalnym wpływie tych chorób na przebieg ciąży.

Właściwe zaplanowanie ciąży i poprowadzenie jej w kooperacji kilku specjalności (reumatolog, położnik, neonatolog) z dużym prawdopodobieństwem pozwala na uniknięcie zaostrzenia choroby i zaburzeń rozwoju płodu. Zastosowanie aspiryny i heparyny w znacznym stopniu pozwala na zmniejszenie patogennego działania przeciwciał antyfosfolipidowych. Jakkolwiek poronienia, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, porody przedwczesne i wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu płodu ciągle należą do zagrożeń ciąży w przebiegu tocznia rumieniowatego układowego, to wskaźniki niepowodzeń położniczych w tej grupie chorych systematycznie maleją. Czynnikami wysokiego ryzyka w tej grupie chorych pozostają nadal: aktywne toczniowe zapalenie nerek, nadciśnienie tętnicze, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych i utraty ciąż w wywiadzie. U chorych z twardziną gorzej rokuje uogólniona postać choroby. W tej grupie pacjentek istotnie częściej występuje wcześniactwo i niska waga urodzeniowa noworodków.

Wiedza dotycząca ryzyka powikłań stosowanego leczenia immunosupresyjnego i przeciwzapalnego pozwala z coraz większym bezpieczeństwem prowadzić terapię ciężarnych chorych z chorobami układowymi tkanki łącznej.

Aktualnie nie ma wątpliwości, że ciąża w chorobach układowych tkanki łącznej jest przeciwwskazana tylko u pacjentek z wąskiej grupy wysokiego ryzyka.

H a s ł a: ciąża – toczeń rumieniowaty układowy – reumatoidalne zapalenie stawów – twardzina układowa.
Powrót
do góry