Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2006; 52, Suppl 3, 113-117

ALEKSANDRA ZAREK

 

PSYCHOLOGICZNE REAKCJE CHORYCH PO CZĘŚCIOWYM LUB CAŁKOWITYM WYCIĘCIU JĘZYKA Z POWODU NOWOTWORU JAMY USTNEJ

Samodzielna Pracownia Psychologii i Socjologii Lekarskiej Pomorskiej Akademii Medycznej

ul. Rybacka 1, 70-204 Szczecin

Kierownik: dr n. hum. Maria J. Siemińska

 

Streszczenie

Konieczność wycięcia części lub całości języka z powodu nowotworu jamy ustnej oznacza, że pacjent cierpi na poważną chorobę zagrażającą życiu i w pierwszej kolejności zespół medyczny zmierza do zniesienia tego zagrożenia. Podstawowym celem interwencji chirurgicznej jest niedopuszczenie do rozwoju zmian nowotworowych, jednak może się ona wiązać ze znacznym okaleczeniem chorego.

Po operacji pacjent przechodzi proces rehabilitacji, w którym doświadcza cierpienia i różnych ograniczeń wynikających z okaleczenia, a także przystosowuje się do nowej sytuacji życiowej. Dla pacjenta jest to czas, gdy zagrożenie śmiercią minęło, a przynajmniej zostało oddalone, natomiast pojawia się konieczność sprostania nowym wyzwaniom adaptacyjnym związanym z utratą języka. Rehabilitacja, którą podejmuje pacjent przy pomocy personelu medycznego, ma dwa zasadnicze cele. Po pierwsze, jest to osiągnięcie jak najlepszej adaptacji funkcjonalnej, a więc nauczenie się połykania i mówienia, a po drugie, celem jest adaptacja psychologiczna i społeczna.

Aby pomóc pacjentowi w procesie nabywania nowych umiejętności koniecznych dla realizowania podstawowych funkcji życiowych, jak również potrzebnych do uzyskiwania zastępczych form samorealizacji i osiągania satysfakcji z życia, personel medyczny powinien dążyć do poznania tych uwarunkowań psychologicznych i społecznych pacjenta, które mogą ułatwiać albo utrudniać proces rehabilitacji i adaptacji do choroby. Poznaniu pacjenta sprzyja nie tylko badanie i analizowanie wymiarów psychologicznych charakterystycznych dla osób zmagających się z chorobą nowotworową, ale przede wszystkim odkrywanie indywidualnych doświadczeń, problemów oraz sposobów radzenia sobie z niepełnosprawnością wynikającą z danej formy okaleczenia.

W badaniach dotyczących jakości życia pacjentów po częściowej lub całkowitej glossektomii analizuje się przede wszystkim funkcjonalny aspekt utraty języka, natomiast znacznie mniej jest prac poświęconych subiektywnej perspektywie samego pacjenta. Aczkolwiek większość pacjentów doświadcza poważnych zaburzeń w zakresie funkcji połykania, czucia i mowy oraz trudności adaptacyjnych wynikających z niepełnosprawności, to z niektórych doniesień wynika, że zadowolenie z życia może być udziałem tych osób, które wykazują silną motywację do rehabilitacji, doświadczają emocjonalnego wsparcia ze strony rodziny i przyjaciół, są w dobrej relacji z prowadzącym lekarzem oraz mają dostęp do rehabilitacji prowadzonej przez zespół składający się z przedstawicieli różnych specjalności.

H a s ł a : psychologia – wycięcie języka – nowotwór.
Powrót
do góry