Menu boczne

Treść strony

Ann Acad Med Stetin, 2006; 52, Suppl 3, 69-78

ANNA RZEWUSKA

 

JĘZYK JAKO RECEPTOR I EFEKTOR PO WYCIĘCIU NOWOTWORU JAMY USTNEJ

Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Pomorskiej Akademii Medycznej

al. Powstańców Wlkp. 72, 70-111 Szczecin

Kierownik: dr hab. n. med. prof. PAM Mieczysław Sulikowski

 

Streszczenie

Cel: Celem pracy było określenie stopnia upośledzenia funkcji języka po wycięciu nowotworu jamy ustnej, a także odniesienie cech języka odpowiedzialnych za jego funkcję receptorową do ocenianej odrębnie wydolności połykania. W analizie wzięto pod uwagę pierwotną lokalizację guza, zakres wycięcia języka i tkanek mu przyległych oraz radioterapię pooperacyjną.

Materiał i metody: U 71 chorych leczonych chirurgicznie z powodu nowotworu jamy ustnej w Klinice Chirurgii Szczękowo-Twarzowej PAM w latach 1993−2001 zbadano w okresie pooperacyjnym: zakres ruchu języka, czucie powierzchniowe badane na grzbietowej powierzchni języka lub tkanek odtwarzających ten narząd oraz czucie stereognostyczne.

Wyniki: Pogorszenie sprawności czuciowo-ruchowej języka i czucia przestrzennego narządów jamy ustnej było zależne od zakresu wycięcia tkanek i sposobu zamknięcia ubytku pooperacyjnego. Określono, że wrażliwość czuciowa, wydolność ruchowa i czucie przestrzenne w jamie ustnej są cechami sprzężonymi.

Wnioski: Działania odtwórcze, podjęte dla zachowania podstawowych czynności życiowych po częściowym lub całkowitym wycięciu języka, nie zapewniają w okresie wczesnopooperacyjnym przywrócenia jego funkcji, a poprawa wrażliwości czuciowej i ograniczenie wydolności ruchowej języka dokonujące się w miarę upływu czasu uzasadniają wprowadzenie intensywnej rehabilitacji czynnościowej. Czuciowo-ruchowa wydolność języka i czucie przestrzenne w jamie ustnej po częściowym lub całkowitym wycięciu języka mają wpływ na wydolność połykania.

H a s ł a: glosektomia − rekonstrukcja − zaburzenia funkcjonalne.
Powrót
do góry