Implementacja sekwencjonowania NGS genomu HIV-1 dla precyzyjnej oceny ryzyka rekombinacji i lekooporności u osób żyjących z HIV
Logo projektu:
Nr umowy:
2024/ABM/03/KPO/KPOD.07.07-IW.07-0042/24-00
Okres realizacji:
01.12.2024-31.03.2026
Wartość projektu:
4 577 968,50 zł
Kierownik projektu:
prof. dr hab. n. med. Miłosz Parczewski
Koordynacja administracyjna:
Kamila Leszczak-Byszkiewicz
Streszczenie projektu:
Streszczenie projektu:
Celem głównym przedsięwzięcia jest implementacja technologii sekwencjonowania nowej generacji (next generation sequencing – NGS) do oceny subtypu, rekombinacji oraz oporności lekowej HIV-1. W ramach przedsięwzięcia technologia ta ma być szeroko wdrożona klinicznie, wspierając optymalizację terapii antyretrowirusowych, w tym oporności na nowe, długodziałające preparaty iniekcyjne i przeciwciała monoklonalne.
Główny cel przedsięwzięcia uwzględnia:
- Implementację technologii NGS do sekwencjonowania kluczowych regionów genomu HIV-1 związanych z ryzykiem lekooporności, w tym regionów proteazy, odwrotnej transkryptazy, integrazy oraz regionów kodujących otoczkę, gag i kapsyd.
- Opracowanie technologii sekwencjonowania całego genomu HIV-1 opartej na NGS. Celem jest identyfikacja nowych wariantów i rekombinantów, które mogą wykazywać wyższą wirulencję.
- Opracowanie algorytmu interpretacyjnego do analizy miejsc rekombinacji i filogenezy w przypadku wykrycia nowych wariantów HIV-1.
- Sekwencjonowanie sumarycznie 1000 genomów u osób z populacji pacjentów uprzednio leczonych z wielolekoopornością (tak zwana grupa pacjentów Highly treatment experienced - HTE ) oraz dotychczas nieleczonych antyretrowirusowo, z uwzględnieniem migrantów z Ukrainy i innych krajów, celem implementacji technologii w praktyce klinicznej.
- Opracowanie i wprowadzenie do praktyki klinicznej zaawansowanych algorytmów interpretacyjnych opartych na NGS zawierające przejrzystą ocenę lekooporności. Szczególnym innowacyjnym aspektem projektu będzie wdrożenie algorytmów interpretacyjnych dla oceny lekooporności na nowe i innowacyjne terapie, takie jak islatrawir, lenekapawir i przeciwciała monoklonalne, dla których brakuje takich algorytmów.
Rezultatem końcowym będzie system diagnostyczny oparty o NGS, który doprowadzi do lepszego doboru terapii antyretrowirusowych. Nowa wiedza przyczyni się do poprawy zdrowia publicznego i efektywności systemu ochrony zdrowia, zgodnie z wytycznymi UE oraz krajowymi.
