PUM-10/24/PB Niestabilność mikrosatelitarna (MSI) w prognozowaniu i terapii raka endometrium: badania pilotażowe
Logo projektu:
Nr umowy:
DEC-2024/08/X/NZ1/00695
Okres realizacji:
11.10.2024-10.04.2026
Wartość projektu:
49500
Kierownik projektu:
dr Dagmara Lisman
Koordynacja administracyjna:
ALEKSANDRA REZANOWICZ
Streszczenie projektu:
Rak endometrium (EC) może się charakteryzować wysoką niestabilnością mikrosatelitarną (MSI-H), biomarkerem wykazującym wrażliwość na inhibitory immunologicznego punktu kontrolnego (ICI), które stosuje się jako celowaną terapię przeciwnowotworową. Naprawa wadliwego niedopasowania DNA (dMMR) powoduje hamowanie mutagenezy raka. Jest ona zmienna w różnych typach nowotworów. Guzy MSI-H wykazują ekspresję neoantygenów białkowych, które mogą powodować nacieki limfocytów. Niektóre guzy blokują aktywacje immunologiczną poprzez ekspresję PD-L1 (białko programowanej śmierci 1). Hamownie aktywności komórek odpornościowych spowodowane nowotworem można z powodzeniem przezwyciężyć terapią ICI. Terapia ta wzmacnia i poprawia odpowiedź immunologiczną pacjenta przeciwko komórkom raka. Narzędziem badawczym jest analiza MSI, która staje się obecnie złotym standardem. Stwierdzenie MSI w tkance guza daje korzystne rokowanie w przypadku wielu nowotworów. Mechanizmy takiego działania są aktywnym obszarem badań. Ostatnio mówi się o statusie MSI jako biomarkera odpowiedzi na immunoterapię, dzięki czemu stała się ona nowym narzędziem w badaniach genetycznych i immunoonkologicznych oraz szansą dla pacjenta na dobre rokowanie. Projekt ma na celu określenie czynników predykcyjnych odpowiedzi na leczenie nowotworu celowane molekularnie oraz czy wybrane cechy kliniczno – patologiczne są powiązane z fenotypem o wysokim wskaźniku MSI. Dodatkowo planuje się określić czy oznaczenie MSI determinuje odpowiedź pacjentek na immunoterapię. Aby uniknąć ograniczeń innych badań i uzyskać jednoznaczne wyniki, wybraliśmy wyłącznie gruczolakoraki typu endometrioidalnego i zastosowaliśmy wyłącznie mononukleotydowe markery do wykrywania MSI. Dotychczasowe prace podejmujące próbę korelacji obecności MSI z rokowaniem przedstawiają rozbieżne wyniki, co może być spowodowane brakiem standaryzacji metodyki oceny MSI, jak również heterogennością analizowanych grup pacjentek.
